Κατηγορία: ΑΡΧΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Περί τοῦ Οἰδίποδος
Περί τοῦ Οἰδίποδος
– Από το βιβλίο «ΑΔΗΛΩΝ ΟΨΙΣ» –
(Εκδόσεις ΛΩΤΟΣ, 1993)
Ἄν ὁ Οἰδίπους γινόταν Φάουστ, τί χρῶμα θά εἶχε το φῶς;
Πολλοί γράφουν π ρ ο – λ ε γ ό μ ε ν α καί σοφά μερικές φορές, ἀφοῦ λέγουν ἐκ τῶν προτέρων κάτι πού συνήθως ἔχει εἰπωθεῖ. Ἔτσι μόνο δικαιολογεῖται καί ἡ σημασία τῆς πρόθεσης πρό: ὅτι προπορεύονται τοῦ ἑκάστοτε δημιουργοῦ, τοῦ ὁποίου στό ἑξῆς τά λεγόμενα ἀποτελοῦν τή σκιά τῶν προλεγομένων ἀπό ἄλλους γι’ αὐτόν.
Ἄλλοι γράφουν ἐ π ι – λ ε γ ό μ ε ν α· αὐτοί θεώνται τά νῶτα τοῦ δημιουργοῦ, συμπληρώνουν τή σκιά του παραμορφώνοντας τό σῶμα του ἤ τό φῶς του, ἄν ὑπάρχει. Οἱ ἐν λόγῳ θά μποροῦσαν νά γράψουν καί τόν ἐπίλογο ἑνός ἔργου, ἄν δέν ἔχει σωθεῖ ἤ ἄν εἶναι ἀπαραίτητο.
Δέν ἐννοοῦνται βέβαια ὅσοι, στή θέα τοῦ ἔργου, ὑποχωροῦν, αὐτοθυσιάζονται γιά νά προβάλει τό ἔργο, ὅσοι νηστεύουν ἀπό κάθε ἰδιοτέλεια, ἀλλα οἱ καθ’ ἕξιν κακοποιοί, πού καλλιεργούν ἀκίνδυνα σκέψεις γιά ἔργα, τά ὁποῖα κυοφορήθηκαν στίς ἐσχατιές τοῦ ρίγους· ἐννοοῦνται οἱ τυμβωρύχοι «πού παίρνουν τή σκόνη ἤ τήν τέφρα, ἐνῶ τούς διαφεύγει ἡ ψυχή τῶν ἔργων».

