ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΤΟ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ[1]
H. D. Westlake
Η πρώτη φάση της Σικελιώτικης εκστρατείας
Από το σημείο όπου ο Θουκυδίδης αρχίζει τη διήγησή του για την Αθηναϊκή εκστρατεία στη Σικελία δίνει μεγάλη προσοχή στην προσωπικότητα του Νικία, αναμφίβολα γιατί επηρέασε πολύ τη διεξαγωγή της. Προφανώς στάθηκε πολύ τυχερός που μπόρεσε να συμβουλευθεί πρόσωπα της εμπιστοσύνης του Νικία, όπως θα μπορούσε να είχε να είχε παραλείψει πολλές από τις μάλλον προσωπικές πληροφορίες που του έδωσαν, αν τις είχε θεωρήσει ως καθαρά βιογραφικού ενδιαφέροντος. Στη διήγησή του σχετικά με τη συζήτηση κατά τη συνέλευση, πριν αρχίσει η Σικελιωτική εκστρατεία (6. 8 3 – 26) και κατά τα πρώτα στάδιά της η αντίθεση ανάμεσα στις προσωπικότητες του Νικία και του Αλκιβιάδη μπαίνει σε πρώτο πλάνο. Οι δημηγορίες τους στην εκκλησία του δήμου παρουσιάζουν δύο διαμετρικά αντίθετες προσωπικότητες και μια διαμετρικά αντίθετη πολιτική. Αυτές οι δημηγορίες απηχούν πολύ πιο προσωπικό τόνο από οποιαδήποτε άλλη στο πρώτο μισό της Ιστορίας του Θουκυδίδη, και καμιά αντιλογία σ’ ολόκληρο το έργο του δεν αντανακλά τόσο χτυπητά τους χαρακτήρες των ομιλητών. Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα του Νικία το ότι επιμένει λιγότερο από τον Αλκιβιάδη σε προσωπικούς παράγοντες. Δηλώνει εν τούτοις ότι, μολονότι θεωρεί τιμητική την εκλογή του ως έναν από τους τρεις στρατηγούς, δε συνηθίζει για χάρη της προσωπικής του προώθησης να δίνει συμβουλές αντίθετες προς τις πεποιθήσεις του, όταν πρόκειται για θέματα κρατικής πολιτικής. Αυτό το κίνητρο καταλογίζει κατ’ εξοχήν στον Αλκιβιάδη. Αργότερα του κάνει πιο άμεση επίθεση, αν και δεν αναφέρει το όνομά του. (12.2).
