Η γυναίκα στην κλασσική και στην προχριστιανική εποχή

 

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΝΤΑΣ ΜΕ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΜΕ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΔΙΝΟΥΝ ΕΝΑ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ , ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ

Η γυναίκα στην προκλασική περίοδο αλλά και στην κλασσική και έως την εμφάνιση του Χριστού δεν είχε τα ίδια με τα σημερινά δικαιώματα, την ίδια κοινωνική θέση και την ίδια πνευματική καλλιέργεια και επομένως και την επιστημονική κατάρτιση.

Στη Μίλητο π.χ. που εθεωρείτο στα 470 π.Χ. μία και ίσως η πιο προοδευτική πολιτεία στα παράλια της Μικράς Ασίας, οι γυναίκες ντύνονταν και στολίζονταν πολυτελώς, αλλά στη μόρφωση, στη διοίκηση και στα εκλεκτικά όργανα της πολιτείας δεν είχαν δικαιώματα. Η γυναίκα ήταν μάνα και νοικοκυρά. Εξαίρεση αποτελούσε η Σαπφώ της Λέσβου και η Ασπασία που ήταν τότε σε νηπιακή ηλικία. Ο πατέρας της Ασπασίας, ο φιλόσοφος Αξίολος επειδή απεβίωσε η σύζυγός του και δεν είχε που να εμπιστευθεί τη μικρή Ασπασία, την έπαιρνε μαζί του στη φιλοσοφική του σχολή, όπου φοιτούσαν μόνο παλικάρια και η μικρή Ασπασία, από μικρής ηλικίας εξοικειώθηκε με τους άντρες και θεωρούσε τη συναναστροφή μαζί τους ως κάτι το φυσικό, ως δικαίωμα κοινωνικό και όταν τελείωνε σχεδόν την εφηβεία της ακόμα περισσότερο.

Όμως ο πατέρας της έκλεισε λόγω ηλικίας τη φιλοσοφική του σχολή και φθάνοντας ο γνωστός τότε αρχιτέκτονας – πολεοδόμος Ιππόδαμος που ρυμοτόμησε με αξιοθαύμαστο και κοινωνικό τρόπο τον Πειραιά και στα 408 π.Χ. τη Ρόδο με ευθείς δρόμους συγκλίνοντας προς το λιμάνι και την χρηστική Ιπποδάμεια Αγορά του Πειραιά ζήτησε η Μιλήσια Ασπασία δεκαοκταετής πλέον από τον Ιππόδαμο, αφού είχε καταρτιστεί φιλοσοφικά και ρητορικά να την πάρει μαζί του στην Αθήνα, όπου ακουγόνταν, ότι η φιλοσοφία ανθούσε και εκεί θα’ βρίσκε δουλειά να ζήσει.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΠΟΧΗ» →

Η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας

 Eπιλογή – επιμέλεια κειμένων:ΕΚΗΒΟΛΟΣ

Λήψη του αρχείου

σε συμπιεσμένη μορφή

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ιδρύθηκε στην Αλεξάνδρεια, στο Αλεξανδρινό μουσείο, κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. από την δυναστεία των Πτολεμαίων και αποτελούσε συνέχεια του οράματος του μέγα Αλέξανδρου που επιθυμούσε να γίνει η νεόκτιστη Αλέξάνδρεια το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της μεσογείου αλλά και παγκόσμιο πολιτιστικό κέκτρο. Πολύ γρήγορα εμπλουτίστηκε με κείμενα της αρχαιοελληνικής γραμματείας αλλά και με κείμενα των λαών της ανατολής. Αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι οι τόμοι της ξεπουρνούσαν τις 700 χιλιάδες. Η φήμη της σαν ένα σπουδαίο ερευνητικό και φιλολογικό κέντρο ξεπερνούσε τα όρια των ελληνιστικών βασιλείων.

Στην βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας εργάστηκαν πολύ σπουδαίοι αρχαίοι έλληνες σοφοί, αναμεσά τους ο Ερατοσθένης, ο Ζηνόδοτος, ο Αρίσταρχος ο Σάμιος, ο Καλλίμαχος κ.α. Στο Αλεξανδρινό μουσείο* που τμήμα του ήταν η βιβλιοθήκη δημιουργήθηκε στην ουσία το πρώτο πανεπιστήμιο στον κόσμο. Η βιβλιοθήκη είχε και πλούσια εκδοτική δραστηριότητα επειδή της είχε παραχωρηθεί το δικαίωμα να δημιουργεί αντίγραφο για κάθε χειρόγραφο που εμφανίζονταν στην Αίγυπτο. Για το σκοπό είχε ειδικά ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό αντιγραφέων. Ένα μεγάλο τμήμα της βιβλιοθήκης καταστράφτηκε το 47 π.Χ κατά τον Αλεξανδρινό πόλεμο. Αργότερα ανοικοδομήθηκε και συμπληρώθηκε από την βιβλιοθήκη της Περγάμου. Το 391 μ.Χ την εποχή του αυτοκράτορα Θεοδόσιου του Α’ ένα μεγάλο τμήμα της βιβλιοθήκης καταστράφηκε από φανατικούς χριστιανούς. Η καταστροφή ολοκληρώθηκε τον 7ο και 8ο αιώνα με την αραβική κατάκτηση .

Συνέχεια ανάγνωσης «Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ» →