Σημειώσεις στην Ελληνική Ιστοριογραφία
Συγκριτική Προσέγγιση των τριών ιστορικών της κλασικής περιόδου
Βασίλειος Λέων. Κωνσταντινόπουλος
Πρόλογος
Σκοπός των ανά χείρας σημειώσεων είναι μια συνοπτική συγκριτική εξέταση της ιστοριογραφίας των κλασσικών χρόνων, που εκπροσωπείται από την «αφύσικη τριάδα της ελληνικής ιστοριογραφίας τον Ηρόδοτο, τον Θουκυδίδη και τον Ξενοφώντα. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στη δομή και τη γλώσσα των ιστορικών γιατί αυτές δημιουργούν τις προϋποθέσεις αξιόπιστης προσέγγισης του έργου τους. Είναι φυσικό η έκταση, η μορφή και το περιεχόμενο των σημειώσεων να έχουν επηρεαστεί από τη μαθησιακή διευκόλυνση των φοιτητών προς τους οποίους άλλωστε απευθύνονται.
Κατηγορία: ΑΡΧΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Η κατοικία των αρχαίων Ελλήνων
Γράφει η Νεφέλη Λαπαρίδου
Από την Εικονογραφημένη Ιστορία . http://www.istoria.gr
Για τις κατοικίες των αρχαίων Ελλήνων, πλουσίων και φτωχών, έχουμε γνώσεις ελιππείς ή ασαφείς ή αντιφατικές. Εντούτοις, πρόκειται για ένα θέμα που κινεί το ενδιαφέρον όχι μόνο του επιστήμονα αρχαιολόγου και αρχιτέκτονα, αλλά και του κάθε ανθρώπου που θέλει να ασχοληθεί.
Σε γενικές γραμμές, η κατασκευή των σπιτιών γίνεται από φτηνά υλικά και η διάταξή τους είναι απλή και φυσική. Τα δωμάτια έβλεπαν σε εσωτερικές αυλές. Μπροστά από το σπίτι υπήρχε μια μικρή πλακόστρωτη αυλή. Η είσοδος ήταν συνήθως στη βόρεια πλευρά. Λόγω κλίματος, το σπίτι δεν μπορούσε να λειτουργήσει ως χώρος κοινωνικών συναναστροφών. Μόνο κατά τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ. άρχισαν τα σπίτια να είναι προσεγμένα, κάτι που ως τότε συνέβαινε μόνο στους μεγάλους ναούς, στα δημόσια κτίρια και στα ανάκτορα.
Από τη γεωμετρική εποχή έχουμε ελάχιστα παραδείγματα, επειδή καταστράφηκαν οι περισσότερες κατασκευές. Μερικές υπάρχουν στο Εμποριό της Χίου και στα Βρουλιά της Ρόδου. Κτίσματα ανεξάρτητα ή σε παράλληλες σειρές συνιστούν μονόχωρα ή δίχωρα σπίτια με πρόδομο, κίονες και παραστάδες, θυμίζοντας μυκηναϊκό μέγαρο, με πρόχειρη όμως κατασκευή. Οι πρώτοι πυρήνες παρουσιάζουν τη βασική δομή που αναφέρεται στον Βιτρούβιο, δηλαδή τον τύπο της προστάδος (προστάς=προθάλαμος: βρισκόταν μπροστά από το κύριο δωμάτιο, τον «οίκο») και εκείνον της παστάδος.

