ΟΛΥΜΠΙΑ –  ΜΕ ΤΑ ΣΤΕΦAΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΙAΣ

 ΚΕΙΜΕΝΟ / ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

ΝΙΚΟΣ ΖΕΡΒΟΝΙΚΟΛΑΚΗΣ

 Το Ιερό του Μεγάλου Διός είναι αυτό που κυριαρχεί στην Ολυμπία και που η φήμη του απλωνόταν από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι και τις Συρακούσες. Στο Δία αναπέμπονται οι ύμνοι, όπως αυτός: «ΖΗΝΑ ΘΕΩΝ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΑΕΙΣΟΜΑΙ ΗΔΕ ΜΕΓΙΣΤΟΝ», (Ομηρικός Υμνος «εις Δίαν»). (Τον Δία, των θεών τον άριστο θα υμνήσω και τον μέγιστο).

Η Ολυμπία είναι ο βωμός της ειρήνης και το κλαδί της ελιάς από την Ιερή Αλτη, είναι αυτό που στεφανώνει τους νικητές στους αγώνες. Ο κότινος της εκεχειρίας. Με θυμιάματα από στύρακα, οι ιερείς, εκεί στην κοιλάδα του Αλφειού, επικαλούνται τον μεγάλο Θεό, τον Κρόνιο, Αστραπαίο, Κεραύνιο Δία:

            «ΚΛΥΘΙ ΜΟΥ ΑΙΟΛΟΜΟΡΦΕ ΔΙΔΟΥ Δ’ ΥΓΙΕΙΑΝ ΑΜΕΜΦΗ

              ΕΙΡΗΝΗΝ ΤΕ ΘΕΑΝ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΟΥ ΔΟΞΑΝ ΑΜΕΜΠΤΟΝ»

(Εισάκουσε το κάλεσμά μου, πολύμορφε και δίνε μου καλή υγεία και την Ειρήνη, που είναι Θεά και δόξα πλούτου αψεγάδιαστου).

(Ορφικός Υμνος: Διός/ στίχοι 10-11)

Συνέχεια ανάγνωσης «ΟΛΥΜΠΙΑ» →

Ο Προμηθέας του Αισχύλου και η διαλεκτική της ανθρώπινης συνείδησης

  Δήμου Μαρουδή

Η τραγωδία «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου είναι ένα έργο βαθιά αρχετυπικό. Η αφήγηση αφορά όχι μόνον την αρχαία ελληνική μυθολογία και κοσμοεικόνες του αρχαίου ελληνικού κόσμου, μα και αρχέτυπα που διατρέχουν τον δυτικό πολιτισμό απ’ άκρου εις άκρον.

Η υπόθεση του έργου έχει συνολικά ως εξής: Οταν στον αγώνα μεταξύ των Τιτάνων και των ολύμπιων Θεών υπερίσχυσε ο Δίας και ο θρίαμβός του εξασφαλίστηκε, άρχισε να αναθέτει διάφορες εξουσίες και καθήκοντα στους Θεούς. Για την ανθρωπότητα επεφύλασσε κακή μοίρα. Ηθελε να την αφανίσει και στη θέση της να δημιουργήσει άλλη. Τα σχέδιά του δεν ευοδώθηκαν γιατί ο Τιτάνας Προμηθέας συμπονώντας το ανθρώπινο γένος έδειξε στους ανθρώπους πώς να χρησιμοποιούν τη φωτιά, την οποία μάλιστα έκλεψε για χάρη τους· τους δίδαξε ακόμη τέχνες και επιστήμες κι άλλους τρόπους βιοπορισμού και βελτίωσης της ζωής τους, καθώς και τις «τυφλές ελπίδες» σαν αντίδοτο απέναντι στο θλιβερό πεπρωμένο του θανάτου. Ο Δίας λυπήθηκε τους ανθρώπους και έτσι αυτοί γλίτωσαν τον όλεθρο· τον ευεργέτη, όμως, της ανθρωπότητας Προμηθέα τον καταδίκασε γι’ αυτήν την πρωτοβουλία του να υποφέρει δεμένος -αμέτρητους αιώνες- σ’ έναν βράχο στις ακτές του Ωκεανού και στην κακοτράχαλη χώρα της Σκυθίας: ένας γύπας θα πλησίαζε τον αλυσοδεμένο Προμηθέα και θα του κατασπάραζε το διαρκώς αναγεννώμενο συκώτι του. Το προνόμιο της αθανασίας κάνει τους πόνους του Τιτάνα ακόμα πιο βασανιστικούς. Ο Προμηθέας -αρχέτυπο του εξεγερμένου ενάντια σε κάθε είδους δεσποτισμό επαναστάτη- κατέχει ένα μοιραίο μυστικό· αν δεν το μάθει ο Δίας, κινδυνεύει να πέσει από τον θεϊκό του θρόνο, πράγμα που συνέβη με τον πατέρα του Ουρανό. Ο τύραννος Δίας σκοπεύει να παντρευτεί τη Θέτιδα, δεν γνωρίζει όμως πως αν προχωρήσει σ’ αυτόν τον γάμο, το παιδί που θα γεννηθεί θα γίνει πιο ισχυρό από τον πατέρα του. Το μυστικό αυτό που το κατέχει ο Προμηθέας -το έμαθε από τη μητέρα του, τη μάντισσα Γη- δεν σκόπευε να το αποκαλύψει ποτέ, παρά μόνον αν ο Ζευς τον απελευθέρωνε από τα δεσμά του. Θ’ αψηφήσει τους κεραυνούς και τις αστραπές που εκτοξεύει εναντίον του ο Κύριος του Ολύμπου και θα ριχτεί στα Τάρταρα, ενώ η φωνή του θ’ ακούγεται να διαμαρτύρεται για την άδικη μοίρα του.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ» →