«Είναι ο Θαλής ο θεμελιωτής της ελληνικής φιλοσοφίας και γιατί;»
Τριπουλά Ιωάννα
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ο Θαλής συνιστά αδιαμφισβήτητα μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της ελληνικής ιστορίας του πνεύματος. Από την αρχαιότητα ήδη συγκαταλέγονταν στη χορεία των Επτά Σοφών – και μάλιστα μόνο το δικό του όνομα μαζί με αυτό του Σόλωνα εμφανίζονταν σταθερά σε όλες τις εναλλακτικές συνθέσεις της ομάδας. Από την άλλη, ο Αριστοτέλης πρώτος[1] και πολλοί άλλοι στη συνέχεια τον αναγνωρίζουν ως τον πατέρα της φιλοσοφίας. Αποτελεί, συνεπώς, ζήτημα αν ο Θαλής είναι σοφός ή φιλόσοφος και μάλιστα αν μπορεί να θεωρηθεί, παρά τις όποιες αντίθετες απόψεις, ως ο πρώτος Έλληνας φιλόσοφος.
Το παρόν δοκίμιο υποστηρίζει την άποψη του Αριστοτέλη, όχι μόνον γιατί συνιστά από ιστορικής και επιστημονικής πλευράς μια αξιόπιστη μαρτυρία, αλλά κυρίως στηριζόμενοι σε τεκμήρια και επιχειρήματα που αποδεικνύουν την ισχύ της θέσεως του αρχαίου φιλοσόφου. Η απόπειρά μας θα ολοκληρωθεί σε δύο μέρη. Σε πρώτη φάση επιχειρείται να καταδειχτεί ότι ο Θαλής δεν ήταν μόνον ένας σοφός -κάτι που εκλαμβάνεται ως δεδομένο – αλλά ένας πραγματικός φιλόσοφος, ενώ στη συνέχεια θα αναφερθούν οι συγκεκριμένοι λόγοι για τους οποίους υποστηρίζεται η άποψη ότι είναι ο πρώτος φιλόσοφος στην ιστορία της αρχαίας ελληνικής, αλλά και της δυτικής φιλοσοφίας.
Συνέχεια ανάγνωσης «ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΛΗΣ ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ;»
Κατηγορία: ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ – ΣΧΟΛΗ ΚΡΟΤΩΝΑ
Ασύμμετροι αριθμοί, χρυσή τομή, πυθαγόρειο θεώρημα,
εξισώσεις απροσδιόριστης ανάλυσης κ.λπ. κ.λπ.
Λάζαρης Γιάννης
Ηλεκτρολόγος – Μηχανολόγος Ε.Μ.Π
Ιδρυτής της Σχολής του Κρότωνα (λέγεται και της Κρότωνος), πόλης της Μεγάλης Ελλάδας, αποικίας των Σπαρτιατών και Αχαιών υπήρξε ο Πυθαγόρας ο Σάμιος. Παρʼ όλο που ως έφηβος ο Πυθαγόρας φοίτησε στη Σχολή της Μιλήτου κι άκουσε μαθήματα από τον ίδιο τον Θαλή, εν τούτοις η διδασκαλία και ο τρόπος εργασίας στη Σχολή του Κρότωνος διέφεραν ουσιωδώς απʼ αυτών της Σχολής της Μιλήτου
Ο Θαλής είχε ρίξει το κύριο βάρος των προσπαθειών του στην έρευνα και στη σπουδή των φυσικών φαινομένων. Ο κύριος στόχος, προς τον οποίον απέβλεπε η Σχολή της Μιλήτου (φυσικομαθηματικού τύπου σχολή θεραπεύουσα και τη φιλοσοφία), ήταν να δώσει απαντήσεις στο κοσμολογικό πρόβλημα απαλλάσσοντας τη σκέψη και την έρευνα από κάθε θεοκρατική πέδη και θρησκευτική πρόληψη. (Βλ. Θαλής, Αναξίμανδος, Αναξιμένης).
|
Ο Πυθαγόρας επικέντρωσε τις προσπάθειές του στην έρευνα και στη σπουδή των μαθηματικών και στην ηθική διδασκαλία. Η Σχολή του Κρότωνα διατήρησε τον τύπο της Μιλησίου Σχολής και περιέλαβε στους σκοπούς της και τις επιδιώξεις της Σχολής των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών, όπως θα λέγαμε σήμερα. Η θεωρία των αριθμών, η γεωμετρία, η γεωμετρική άλγεβρα και η μαθηματική θεωρία της μουσικής, την οποία θεωρούσαν αδελφή της αστρονομίας, έλαβαν στην Πυθαγόρειο Σχολή του Κρότωνα μεγάλη ανάπτυξη. Τα μαθηματικά επιτεύγματα των Πυθαγορείων θεωρούνται σπουδαία. Δεν είναι υπερβολή, εάν λεχθεί, ότι οι Πυθαγόρειοι ανακάλυψαν τα σπουδαιότερα θεωρήματα της αριθμητικής και της γεωμετρίας κι έθεσαν τις βάσεις του μαθηματικού οικοδομήματος της ανθρωπότητας. |
