Ἡ σειρά τῶν Κενταύρων ξεκινάει μέ τήν ἔκδοση τῶν σεμιναρίων τοῦϋ Ρένου γιά νέους δημοσιογράφους τῆς ΕΣΗΕΑ. Ὁ τίτλος: γιατι μ α θ ή μ α τ α συνιστοῦν, κι ὁ Κένταυρος ἦταν ὁ μυθικός μύστης πρός τ’ ἀνώτερα, πού ὁ Ῥένος τόν εἶχε σύμβολο σέ κάμποσα κείμενά του. μά καί γιά νά θυμίζῃ ἡ Γενική αὐτή τούς μακρινούς ἀστερισμούς, μιάς κι ὅσα λέγονται τόσο διαφορετικά εἶν’ ἀπ’ τά συνηθισμένα, ὥστε μοιάζουν ἀπ’ ἄλλο ἄστρο…
Τά σεμινάρια σκόπιμα διαιροῦνται σ’ αὐτόνομες κ’ εὐσύνοπτες ἑνότητες (καθεμιά μέ διαφορετικό γράμμα: A, Β, Γ, κ.λ.), πού ἔχουν ἡ καί δέν ἔχουν σχέση μεταξύ τους: Παιδεία καί γλῶσσα, ἀπό τόν Ὅμηρο στούς Προσωκρατικούς, Ἡράκλειτος, Πλάτων καί Σοφιστές, Νεοελληνική γραμματεία, δημοτική καί λόγια κ.λ. Ἀποτελοῦν βέβαια πολλοστημόριο ὁσων διεξῆλθε στά σεμινάρια τῆς ΕΣΗΕΑ (1989-93), μά καθώς ποτέ του δέν ἀκολουθοῦσε συγκεκριμένο «πρόγραμμα μαθημάτων», οὔτ’ ἔβαζε ὁρια στό τί κ’ ἐκ ποιᾶς ἀφορμῆς θά πῇ, οὔτ’ ἀπέφευγε τίς γλαφυρές ὁσο καί μαχητικές – ἀκόμα κ’ ἔναντι τῶν παιδιών – παρεκβάσεις, ὁποτε λάβαινε προκλήσεις (ἐλεύθερο μάθημα ἦταν!), ὁ ζωντανός λόγος του δύσκολα τιθασεύεται σέ γραφτό.
